03-02-08

Laakbaar ostacisme

Veel onbenutte kennis door gemis aan nederigheid.

Meerdere mensen weigeren op de kennis van anderen beroep te doen, omdat verzoeken hun zelfvoldoening kwetst.

De vele reizen in de Hoge Noordse en Zuidelijke zeeën aan boord van mijn zeilschip, hebben mij zeer natuurlijk een uitgebreide ondervinding bijgebracht. En omdat het over zeer specifieke gebieden gaat kan men logisch aannemen dat ik kennissen heb aangeleerd die voor anderen niet open stonden.

Vandaag, wanneer de poolverkenning een hernieuwde activiteit tegemoet gaat en ons land in nieuwe ontwerpen voor Antarctica investeert; zou het logisch geweest zijn dat ik door mijn ervaring ons land had kunnen dienen.

Met dat opzicht, heb ik des tijde, het verzoek van Alain Hubert aangenomen om als medestichter dienst te doen in de Polar Fundation, waarvan hij het voorzitterschap opgenomen had. Van zodra mijn functie bekend werd verzette Gaston de Gerlache, die ook als medestichter fungeerde, zich tegen mijn aanwezigheid en dreigde zich terug te trekken indien ik in mijn functie behouden bleef.

Alain Hubert die voor de prestige van zijn onderneming bij de financiële autoriteiten meer de roem van de "de gerlaches" nodig had, dan mijn eventuele kennis, vroeg mij enigszins verveeld, om mij terug te trekken; wat ik, om niet in de weg te staan van verdere ontwikkelingen; aanvaarde.

De familie de Gerlache geeft aldus de indruk zich exclusief als prominente poolkenner te willen doen gelden.

Moest deze inbeelding juist blijken, dan zou het hoog tijd zijn om de realiteit te belichten.

De faam van de familie de Gerlache steunt zich voornamelijk op de expéditie van de "Belgica" onder het bevel van Adrien de Gerlache aan het einde van vorige eeuw en op deze van de zoon Gaston in 1956.

Het initiatief om een wetenschappelijke expeditie naar Antarctica te zenden is zonder twijfel het oeuvre van Adrien de Gerlache. Haar tot stand brengen door zijn geduldige hardnekkigheid komt hem volledig ten goede, maar het succes van de expeditie is het resultaat van een ploegwerk.

De expeditie werd, onder anderen, een succes dankzij het oordeelkundig werk der wetenschappers, het in de kaart brengen van voordien onbekende geografische oorden: prachtig werk van de tweede bevelhebber der expeditie en ware zeeman Georges Lecointe.

Ook de succesvolle overwintering was een plus-punt waarvoor de volledige bemanning kan geprezen worden.

Roald Amundsen die later de Noordwestelijke doorvaart ontdekte en in 1911 voor het eerst de Zuidpool bereikte was eerste officier aan boord. Een terreinspecialist waarvan de latere carrière de kunde bewees.

De weergalm van de expeditie van de "Belgica" berust dus op het werk van een team. De algemene verdienste enkel aan Adrien de Gerlache toeschrijven, is geen correcte houding

Dit alles geld ook voor de expeditie van zoon Gaston, maar met de kenmerkende trek dat verschillende misgelopen beslissingen de terreinkennis van het expeditiehoofd in het gedrang brengen.

Conclusie: De familie de Gerlache heeft een waar parcours in de polaire ontdekking afgelegd. Maar zoals al gezegd, heeft ze dat niet alleen gedaan en het zou dan ook wenselijk zijn de verdienste met de andere medewerkers te delen. De rechtschapenheid vergt het.

12:06 Gepost door Willy de Roos in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.