17-02-08

De Noord-Westelijke doorvaart

 

Eerste omvaring van het Amerikaans vasteland(20 min)

Om de film te bekijken Klik het beeld, en gebruik de controlen onder het beeld

 

10:31 Gepost door Willy de Roos in web, algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-08

De jeugd op zee.

Bedenkingen bij het inschepen van onze jongeren.

 De opvoeding der jeugd zou veel te kort komen indien de leer voor zelfbestuur ter zijde zou gelaten worden. In onze huidige samenleving waar regels en wetten meer en meer ieders gedrag leiden en  beperken is het van groot belang om de natuurlijke en menselijke drang voor zelfregering een mogelijke uiting te bieden. Nog enkel de eenzaamheid der woestijn, der bergachtige streken en van het zeegebied, laten de mens vrij om zich een eigen levensstructuur op te bouwen. Natuurlijk gelden daar ook regels, maar ze zijn door de natuur van de omgeving opgelegd en dus vanzelf sprekend te aanvaarden. Hun werkelijkheid vergt een fysische en mentale bekwaamheid waaraan de zelfregering zich trapsgewijze moet aanpassen.  De zee zal door haar oneindige horizon het gevoel van nederigheid aankweken, haar onstuimigheid in het stormweer zal het gevoel verstevigen, om ons geleidelijk toe te laten de dominerende omgeving met kalmte te doorstaan. Het natuurlijke angstgevoel dat met ieder gevaar te paar gaat zal als een natuurlijk verschijnsel aanvaardt worden en als dusdanig de attentie verscherpen en de paniek die de angst voor de angst aanwakkert vermijden. Zeer snel zal het duidelijk worden, dat de kennis van het gebeuren het enige menselijk middel inhoud om de botsing met de natuurelementen te vermijden en mogelijk zelfs hun kracht positief te benutten. De leer zal duidelijk aangeven dat hoe meer men weet, hoe veiliger men leeft. Men zou het ook nog anders kunnen uitdrukken. Moedig zijn, laat toe een klein stapje in het onbekende te zetten, maar het ervaren en de kennis van zaken zetten steeds het onbekende verder weg. Wereldzeilers zijn niet moediger dan jullie, jongens, enkel hun ondervinding is groter.  Maar wees steeds aandachtig en neem nota van wat U overkomt. Vele mensen zijn moedig maar indien ze de ondervinding niet tot hun bewust brengen blijven ze ter plaatse trappelen. Leren is dus de boodschap, zoveel mogelijk en zij die U aan boord bijstaan zullen uw vooruitgang volgen en ondersteunen. Zelfvertrouwen maakt deel uit van het welzijn. U kunt het enkel al doende winnen. Blijf niet bij de pakken zitten. Geeft U een doel en tracht het te bereiken. Handel in dienst van uw intiem welgevoelen: het meest waardevol, het mooiste. Het leven aan boord geeft U, gelijklopend met uw innerlijke versterking, ook de mogelijkheid om U voor de gemeenschappelijke veiligheid in te zetten, eensluidend met anderen te handelen, U zelf te ontdekken in een team. JONGENS, SCHEEP IN! Maart 2003. Willy de Roos

16:30 Gepost door Willy de Roos in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-02-08

Laakbaar ostacisme

Veel onbenutte kennis door gemis aan nederigheid.

Meerdere mensen weigeren op de kennis van anderen beroep te doen, omdat verzoeken hun zelfvoldoening kwetst.

De vele reizen in de Hoge Noordse en Zuidelijke zeeën aan boord van mijn zeilschip, hebben mij zeer natuurlijk een uitgebreide ondervinding bijgebracht. En omdat het over zeer specifieke gebieden gaat kan men logisch aannemen dat ik kennissen heb aangeleerd die voor anderen niet open stonden.

Vandaag, wanneer de poolverkenning een hernieuwde activiteit tegemoet gaat en ons land in nieuwe ontwerpen voor Antarctica investeert; zou het logisch geweest zijn dat ik door mijn ervaring ons land had kunnen dienen.

Met dat opzicht, heb ik des tijde, het verzoek van Alain Hubert aangenomen om als medestichter dienst te doen in de Polar Fundation, waarvan hij het voorzitterschap opgenomen had. Van zodra mijn functie bekend werd verzette Gaston de Gerlache, die ook als medestichter fungeerde, zich tegen mijn aanwezigheid en dreigde zich terug te trekken indien ik in mijn functie behouden bleef.

Alain Hubert die voor de prestige van zijn onderneming bij de financiële autoriteiten meer de roem van de "de gerlaches" nodig had, dan mijn eventuele kennis, vroeg mij enigszins verveeld, om mij terug te trekken; wat ik, om niet in de weg te staan van verdere ontwikkelingen; aanvaarde.

De familie de Gerlache geeft aldus de indruk zich exclusief als prominente poolkenner te willen doen gelden.

Moest deze inbeelding juist blijken, dan zou het hoog tijd zijn om de realiteit te belichten.

De faam van de familie de Gerlache steunt zich voornamelijk op de expéditie van de "Belgica" onder het bevel van Adrien de Gerlache aan het einde van vorige eeuw en op deze van de zoon Gaston in 1956.

Het initiatief om een wetenschappelijke expeditie naar Antarctica te zenden is zonder twijfel het oeuvre van Adrien de Gerlache. Haar tot stand brengen door zijn geduldige hardnekkigheid komt hem volledig ten goede, maar het succes van de expeditie is het resultaat van een ploegwerk.

De expeditie werd, onder anderen, een succes dankzij het oordeelkundig werk der wetenschappers, het in de kaart brengen van voordien onbekende geografische oorden: prachtig werk van de tweede bevelhebber der expeditie en ware zeeman Georges Lecointe.

Ook de succesvolle overwintering was een plus-punt waarvoor de volledige bemanning kan geprezen worden.

Roald Amundsen die later de Noordwestelijke doorvaart ontdekte en in 1911 voor het eerst de Zuidpool bereikte was eerste officier aan boord. Een terreinspecialist waarvan de latere carrière de kunde bewees.

De weergalm van de expeditie van de "Belgica" berust dus op het werk van een team. De algemene verdienste enkel aan Adrien de Gerlache toeschrijven, is geen correcte houding

Dit alles geld ook voor de expeditie van zoon Gaston, maar met de kenmerkende trek dat verschillende misgelopen beslissingen de terreinkennis van het expeditiehoofd in het gedrang brengen.

Conclusie: De familie de Gerlache heeft een waar parcours in de polaire ontdekking afgelegd. Maar zoals al gezegd, heeft ze dat niet alleen gedaan en het zou dan ook wenselijk zijn de verdienste met de andere medewerkers te delen. De rechtschapenheid vergt het.

12:06 Gepost door Willy de Roos in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |