20-03-08

Bedenkingen over de eenzaamheid.

 

 

Het moeilijke in de eenzaamheid is niet zo zeer het gemis aan anderen, dan wel de alomtegenwoordigheid van ons zelf.

 

Om met een kalm gemoed de de eenzaamheid te doorstaan is het nodig om goed met U zelf overeen te komen en  U aan te nemen zoals ge werkelijk bent. Dat is niet zo vanzelfsprekend omdat we doorgaans teveel van ons zelf verlangen en met moeite onze gebreken aannemen.

Het is nochtans wel bekend dat niemand perfect is en dat eventuele gebreken tot het normale behoren. Zekere onder hen kunnen verbeterd worden en met moet daarheen trachten, maar andere, meer van fysiologische natuur, zullen ons verder leven vergezellen. Ze kunnen van veelvuldige aard zijn en, onder andere, onze intellectuele hoedanigheden beperken, ons fysisch potentieel verminderen en zo meer. Belangrijk is, ze te identificeren en ze dan sereen aan te nemen. En grote nederigheid is vereist, wetende dat men zich graag onberispelijk zou willen tonen, maar dat dit niet in ieder aspect mogelijk is.

 

Wat ook de geconstateerde gebreken mogen zijn, men moet tot vrede met zich zelf komen en dit temeer wanneer de gebreken niet ontdaan kunnen worden. Ik geef een persoonlijk voorbeeld: van mijn jeugd af had ik graag concertpianist willen worden. Het bleek echter dat de mobiliteit van mijn handspieren niet voldoende was. Ik heb dus moeten aannemen dat het niet mogelijk was mijn wens waar te maken en dat het beter was mijn handen te gebruiken voor wat ze konden. Sindsdien heb ik mij van een probleem vrijwaard dat door haar onherstelbaarheid, mijn ganse leven zou vergald hebben.

 

Aldus heb ik innerlijke spanningen vermeden en mij een harmonieus eigenimago kunnen voorstellen.  Ik voelde mij goed en kon met voldoening de mens beschouwen die ik werkelijk ben. De eenzaamheid stoorde mij niet en ik leefde haar in een vredig interne dialoog.

 

Het is goed zich te prijzen: te denken dat men bekwaam is de weg die men gekozen heeft te kunnen doorstaan met trots over ons zelf. Zeker gebeurt het soms, dat ik de afwezigheid van een dierbare betreur, maar het is hij die mij ontbreekt, en het niet het gewicht van de eenzaamheid dat mij verstoort.

 

12:45 Gepost door Willy de Roos in web, algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-03-08

Bedenkingen over het angstgevoel

 

Vrees is het natuurlijk gevoel dat het besef van een gevaar verwekt. In deze zin is het angstgevoel nuttig en het is nodig haar aan te nemen als een logisch en zinvol gebeuren.

 

De angst aannemen is van groot belang voor de bescherming van de fysische en intellectuele integriteit van hem die de vrees aanvoelt. omdat zij hem van een onberedeneerde schrik beschermt.

Ik spreek van ondervinding: de lange dagen van onrust in het pakijs en de woeste stormen in de zuiderse zeen hebben mij in gevaar gebracht en angst doen voelen. Maar omdat ik de vrees nooit als een irrationele manifestatie heb beschouwd, heef zij nooit mijn capaciteit van denken en handelen in het gedrang gebracht.

 

Aldus heb ik de vrees voor angst nooit aangevoeld en gevrijwaard van deze eerste stap naar de paniek, heb ik steeds met een ongestoord gemoed de gepaste beslissingen kunnen nemen.

 

Soms hoor ik van de ene of andere zeggen dat hij van niets schrik heeft. Dat doet mij glimlachen. Enkel een onbewuste kan zo iets verklaren. De oorsprong van eventuele gevaren is te veelzijdig om met zekerheid te kunnen omstreden worden.

 

Gevangen in het pakijs onder de geweldige druk van het kruiend ijs, hoe zou men de vernietiging van het schip kunnen verhinderen en hoe zou men zich dan zeker voelen om er levend uit te komen. Enkel de serene aanvaarding van het normale angstgevoel kan U toelaten om in de geestelijke kalmte, de beste overleving mogelijkheden in te zien en te volbrengen.

 

De radeloosheid die meestal voorkomt als het gevolg van een onvoorzien schrikaanjagend gebeuren, dood met meer zekerheid dan het gevaar zelf. Denk eraan: het vreesgevoel is groter in het donker, omdat het mogelijk gevaar niet zichtbaar is.

 

Kortom, aanvaard het angstgevoel als een normaal gebeuren. Vermijd zoveel als mogelijk, de plotse vreesaanjagende situaties, door een diepgaande studie van uw voornemen.

 

Willy de Roos.

 

 

 

 

17:05 Gepost door Willy de Roos in web, algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-08

Bedenkingen in verband met moed

 

 

 

De moed is de hoedanigheid die ons toelaat een stap vooruit te zetten, in wat ons onbekend en misschien gevaarlijk lijkt. Om de roekeloosheid te vermijden moet de stap omgrenst zijn en de eventuele gevaren zoveel mogelijk erkent zijn.

 

Het is dus vanaf de grens van onze kennis, dat de moedige actie plaats vind. Zo kan men stellen, dat de moed van een bepaalde persoon, enkel kan ingezien worden in verband met de omvang van zijn kennis.

 

Deze stelling is belangrijk om hem die een project wil ondernemen, maar denkt daarvoor de moed niet te bezitten, niet te ontmoedigen.

 

Vele mensen zijn moedig. Maar ze betwijfelen het door zich te focussen op wat anderen, meer bedreven, verwezenlijken.

 

Tracht dus steeds het verschil uit te maken in de waardering van iemands onderneming, tussen de geleerde kennis door de studie, of de ondervinding en de afstand die zijn onwetendheid heeft moeten overbruggen om het opgezette doel te bereiken.

 

Indien U zelf een project wil starten zult U zodoende de nodige dosis moed kunnen ramen, roekeloosheid vermijden en eventueel, door verdere studie, uw mogelijkheden verbreden.

 

Ik heb altijd mijn plannen nauwkeurig ingestudeerd om het onbekende, en dus de vereiste moed, tot een minimum te herleiden. Ik erken dat zeer openlijk. Zo heb ik zeer ongewone en verrijkende projecten verwezenlijkt zonder moediger dan anderen te zijn.

 

Willy de Roos.

 

 

17:25 Gepost door Willy de Roos in web, algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |